Het begon in januari 2007, het stormde en ik zag hoe een populier afknapte en precies over mijn auto viel. Gelukkig niemand geraakt, niemand gewond, alleen een auto total-loss en flinke schrik.
Die schrik zat er nog in toen ik weer in St. Rémy kwam. Ik zag de meer dan 100-jarige walnotenboom staan en kreeg angst. Angst dat met storm hetzelfde ook hier kon gebeuren.
Het besluit viel, die oude boom gaat om. Boom werd hout voor de kachel, hout voor op de draaibank en hout… ja voor wat?
Uit het onregelmatige hout heb ik takken gezocht. De gegroeide verbinding van hoofd- en zijtak gebruikt om spatelblad en -steel te snijden. Resultaat: elf totaal verschillende spatels, wel allemaal uit dezelfde boom.
Deze elf spatels heb ik gegeven aan elf mensen die ik ken; waar ik een gegroeide verbinding mee heb. En hen gevraagd een foto, een tekstje en een recept terug te geven. Dit boekje is het verslag hiervan.